Hoofdstuk 12 ''Achter de gesloten deuren van de SER'' van Drift & Koers door Margit van der Steen beschrijft het 'geheim' van Dagelijks Bestuurder Hilda Verwey-Jonker 1958-1972 (p. 336-377). Zij was 15 jaar kroonlid van het belangrijkste adviesorgaan van de overheid, de Sociaal-Economische Raad, als enige vrouw in de grote schaduw van de macht. Als een 'insluipster' volgens politicoloog Jantine Oldersma in haar De vrouw die vanzelf spreekt.
Hilda Verwey-Jonker bracht als socioloog haar kennis over seksevraagstukken naar voren en kwam op voor de financieel-economische belangen van vrouwen:
- in SER-commissies meer vrouwen benoemen;
- kinderbijslag voor meisjes die werken en leren combineren;
- 'wegnemen van belemmeringen' voor het recht om te werken door gehuwde vrouwen (in parttime werk).
En in de Commissie inzake de Regeling Wettelijke Beloning van Mannen en Vrouwen. Vrouwen verdienden toen veel minder dan mannen voor hetzelfde werk. Volgens Hilda Verwey-Jonker moest werk niet alleen iets zijn waarvoor men betaald wordt, maar waar ook 'waardering en eerbied' voor is.
De Wet Gelijk Loon kwam pas in 1975 tot stand. In de praktijk verdienen vrouwen nu bijna 20% minder dan mannen voor hetzelfde werk. Dus Equal Pay M/V is nog niet bereikt!
NB! in 1960 was 96% van de gehuwde vrouwen fulltime huisvrouw in een vrij groot gezin. Mijn moeder behoorde tot die 4% en ik groeide op in een klein gezin. Voor mij is die hele grote meerderheid van gehuwde vrouwen die huisvrouw zijn en meisjes in grote gezinnen bijna niet voor te stellen.
Posts tonen met het label Drift & Koers. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Drift & Koers. Alle posts tonen
dinsdag 14 juni 2011
zondag 22 mei 2011
Hilda Verwey-Jonker bij CSW in New York en Vrouwenbelangen: vrouwen in de politiek
Ik leerde Hilda Verwey-Jonker kennen in de jaren 80 toen ik als student geschiedenis onderzoek deed naar de Vereniging voor Vrouwenbelangen, Vrouwenarbeid en Gelijk Staatsburgerschap. Nu las ik hoofdstuk 8 'Une femme qui prend la parole en public, est une femme publique' in haar geweldig goed ontvangen biografie Drift & Koers door Margit van der Steen (p. 233-270).
Hilda Verwey-Jonker sprak namens de Nederlandse regering in februari 1946 de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties toe. Zij riep op de deelname van vrouwen aan het politieke leven te stimuleren. ''Vergaderen en besturen zouden best vrouwelijke activiteiten kunnen worden''.
Goed voorbeeld van een strategische alliantie met als uiteindelijk resultaat de VN Commission on the Status of Women (CSW) waren de speciale bijeenkomsten met kopjes thee voor vrouwelijke afgevaardigden op de hotelkamer van Eleanor Roosevelt, weduwe van de President en officiële afgevaardigde van de Verenigde Staten.
Begin jaren vijftig waren er nog geen 10% vrouwen in Tweede Kamer of Provinciale Staten gekozen en konden gehuwde vrouwen geen bankrekening openen zonder de handtekening van hun man.
In de periode 1951-1955 was Hilda Verwey-Jonker presidente van de vereniging met de lange naam, Vrouwenbelangen. Een vereniging met veel hoogopgeleide vrouwen met bestuurlijke functies als 'eerste vrouw' in verschillende politieke partijen die strategisch samenwerkten over de grenzen van de zuilen heen. Enkele grote parlementaire successen waarbij vrouwelijke Kamerleden zorgden voor het numerieke overwicht in de stemmingen: recht op gelijke beloning voor gelijk werk, ontslagverbod voor de huwende ambtenares en de handelingsbekwaamheid van de gehuwde vrouw.
Staatsburgerschap vroeg ook om beter opgeleide kiezers. Een succes van Hilda Verwey-Jonker was het toneelstuk Het Vrouwenparlement waarin een herziening van de Kinderbijslagwet werd nagespeeld. Het schaduwparlement was de afsluiting van een cursus politieke vorming in 12 bijeenkomsten voor 80 vrouwen (van huisvrouw, kantoorjuffrouw tot commies der gemeentesecretarie) en een enkele man in Amsterdam.
Met haar werkzaamheden voor Vrouwenbelangen trad Hilda Verwey-Jonker in de voetsporen van haar moeder Lena Westerveld. Die maakte zich sterk voor vrouwenkiesrecht en vernoemde haar dochter naar de strijdbare hoofdpersoon Hilda van Suylenburg. Een feministische bestseller door Cecile Goekoop-De Jong van Beek en Donk uit 1897.
Hilda Verwey-Jonker sprak namens de Nederlandse regering in februari 1946 de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties toe. Zij riep op de deelname van vrouwen aan het politieke leven te stimuleren. ''Vergaderen en besturen zouden best vrouwelijke activiteiten kunnen worden''.
Goed voorbeeld van een strategische alliantie met als uiteindelijk resultaat de VN Commission on the Status of Women (CSW) waren de speciale bijeenkomsten met kopjes thee voor vrouwelijke afgevaardigden op de hotelkamer van Eleanor Roosevelt, weduwe van de President en officiële afgevaardigde van de Verenigde Staten.
Begin jaren vijftig waren er nog geen 10% vrouwen in Tweede Kamer of Provinciale Staten gekozen en konden gehuwde vrouwen geen bankrekening openen zonder de handtekening van hun man.
In de periode 1951-1955 was Hilda Verwey-Jonker presidente van de vereniging met de lange naam, Vrouwenbelangen. Een vereniging met veel hoogopgeleide vrouwen met bestuurlijke functies als 'eerste vrouw' in verschillende politieke partijen die strategisch samenwerkten over de grenzen van de zuilen heen. Enkele grote parlementaire successen waarbij vrouwelijke Kamerleden zorgden voor het numerieke overwicht in de stemmingen: recht op gelijke beloning voor gelijk werk, ontslagverbod voor de huwende ambtenares en de handelingsbekwaamheid van de gehuwde vrouw.
Staatsburgerschap vroeg ook om beter opgeleide kiezers. Een succes van Hilda Verwey-Jonker was het toneelstuk Het Vrouwenparlement waarin een herziening van de Kinderbijslagwet werd nagespeeld. Het schaduwparlement was de afsluiting van een cursus politieke vorming in 12 bijeenkomsten voor 80 vrouwen (van huisvrouw, kantoorjuffrouw tot commies der gemeentesecretarie) en een enkele man in Amsterdam.
Met haar werkzaamheden voor Vrouwenbelangen trad Hilda Verwey-Jonker in de voetsporen van haar moeder Lena Westerveld. Die maakte zich sterk voor vrouwenkiesrecht en vernoemde haar dochter naar de strijdbare hoofdpersoon Hilda van Suylenburg. Een feministische bestseller door Cecile Goekoop-De Jong van Beek en Donk uit 1897.
Abonneren op:
Posts (Atom)